Popmuziek
Here's the tender coming / The Unthanks
De zussen Rachel en Becky Unthanks kozen een reeks traditionele liederen uit de Britse folk en enkele andere dierbare songs en maakten er een mooie pop-pastiche van. Eigentijds, maar dat is ongetwijfeld ook te danken aan de drie andere bandleden. Met name producer en rasmuzikant Adrian McNally laat hier horen uit het beste muzikale hout te zijn gesneden. De traditionelere zanglijnen zoals in 'Because he was a bonny lad' en 'The testimony of patience Kershaw' zijn spannend en modern aangekleed. Daar bovenop komen ook nog eens vijftien gastmusici voorbij, die ondermeer op cello, viool, trompet, hoorn en contrabas het album mede van haar prachtige volle sound voorzien. Nergens een instrument te veel, alles klinkt subtiel, doordacht en hartelijk. Het avontuurlijke geheel mixt onbewust Sufjan Stevens, Joanna Newsom, James Yorkston en Lais tot een onvergetelijk geheel.
De sfeervolle dromerige zang op bijvoorbeeld 'Living by the water'en het hippe 'Lucky Gilchrist' houdt de luisteraar scherp en geboeid tot en met het stemmige sluitstuk 'Here's the tender coming'.
Bron: Platomania
Tumi & The Volume is een groep hiphoppers uit Johannesburg. Geen alledaagse hiphop, maar funky hiphop met een flinke scheut jazz. De beats komen niet uit een computer, maar worden gespeeld door een echte band. Tumi Molekane, zoon van een ANC activist, heeft in zijn jeugd veel geluisterd naar de Afro-Amerikaanse muziek van de jaren zestig en zeventig uit de collectie van zijn vader. Tumi is ook dichter en schreef het boek : The black inside out.
Bron: http://www.tontonjovo.nl/mixite
Eerdere tips
Fredo Viola. The turn
Fredo Viola verklapt het zelf, hij vertelt iedereen dat zijn muziek klinkt als een ‘Sigur Ros in Beach Boys kleedje'. En toch drijft het a capella openingsnummer 'The turn' je naar een onbekende en ondoorgronde wereld van oude miszangen en The Housemartins.
'The turn' is een unieke cd. Elementen uit de pop en folk fusioneren met middeleeuwse gezangen, botsen tegen elektronische geluiden en flirten met gitaren, drums en violen. Sommige songs bouwen zich op naar minisymfonieën, andere blijven dartelende popsongs vol delicate melodieën.
'The turn' bevat ook een dvd waar Viola zijn werk als visueel artiest op zeven andere songs heeft toegepast met als hoogtepunt 'Silent night'. Door het gebruik van alle multimediamiddelen klinkt de plaat als een oud klassiek meesterwerk.
Bron: www.cuttingedge.be
K'Naan. Troubadour
De Somalische rapper K'Naan is op uitnodiging van zijn vrienden Stephan en Damian Marley naar de oude studio van Bob Marley op Jamaica gegaan, om daar dit album op te nemen. Het resultaat is een zeer diverse hiphop cd met pop, rock, funk, reggae en soul invloeden, gemengd met muziek uit Somalië.
In tegenstelling tot de muziek is zijn verhaal niet altijd even vrolijk. Hij heeft het over het harde leven in Somalië waar je op jonge leeftijd al te maken krijgt met oorlog, armoede en de schrijnende positie van de vrouwen in de maatschappij.
Bron: http://www.livexs.nl/
Callahans band - Wurlitzer, harmonium, piano, Hammond, elektrische gitaar en kalme drums - volgt een natuurlijk pad in de uitvoering van de romantische, weemoedige liedjes, wat een rustieke en soulvolle sfeer oplevert die we ook van Lambchop kennen. Dat wordt nog eens versterkt door Callahans berustende bariton, die een hartverwarmende, zij het melancholische levenslust uitstraalt. De schitterende liedjes raken vervolgens de grens van perfectie doordat de arrangementen zijn verrijkt met magische, bloedrood getinte strijkers. Hoewel nergens grotesk, altijd intiem, is I Wish We Were An Eagle een barok lofi-meesterwerk, dat zijn apotheose bereikt in het bijna tien minuten klokkende Faith/Void. I Wish We Were An Eagle verschaft Bill Callahan een plek aan de top van het genre, naast Will Oldham en Conor Oberst.
Bron: Platomania
Sjako! Lucky spots
Sjako! is weer terug. Na acht jaar laten Wouter Planteijdt en band weer van zich horen met een nieuw album. Ook de bezetting is nieuw: Thijs Vermeulen (bas), Richard Heijerman (drum) en René van Barneveld (gitaar).
'Lucky Spots' is een plaat die je doet denken aan de tijden van weleer. Rocksongs met duidelijke jaren '70 invloeden. Er is niet één partij belangrijker dan de andere. Soms is de zanglijn even de hoofdrolspeler en soms komt er geen zang voor in een nummer. Een rockband zoals vroeger dus.
Naast veel eigen werk worden er ook covers gespeeld. Zo komt er bijvoorbeeld een nummer van gitaargoeroe Frank Zappa langs. Dit geheel instrumentale stuk ('Magic Fingers') gaat de band goed af en wordt in een sound gegoten die prima past bij de rest van de plaat. Hoe verder de cd vordert, hoe meer er ook geëxperimenteerd wordt. Er komen meer interessante wendingen en partijen langs en het album krijgt daardoor meer een eigen smoel.
Sjako! is teruggekomen met een sterke plaat.
Bron: MusicFromNL
Smutfish is de beste alternative-country band van Nederland. Geweest. Want zanger en songsmid Melle de Boer besloot onlangs dat zijn band de naam Smutfish ontgroeid was. Nu gaat hetzelfde gezelschap verder als John Dear Mowing Club. Slechte zet, qua PR, maar Melle heeft meer verstand van muziek maken. Met zijn nieuwe oude band maakt hij iets kortere nummers die meer ‘countryfeel' hebben dan het uitgesponnen singer-songwriter werk van Smutfish en ook vaker een experimentele invalshoek zoeken. ‘The first time I heard Townes singing' is regelrechte up-tempo en ook die aanpak komt nu meer voor. Ook horen we Melle, onder invloed van Daniel Johnston, de Texaanse cultheld die Smutfish recentelijk begeleidde, alleen met pianobegeleiding zingen. ‘John Dear Mowing Club' is een heel afwisselende plaat van een zoekende band waarin nog steeds alles draait om de ongelooflijke zeggingskracht van Melle de Boer.
Bron: Platomania
Zoals de titel al aangeeft laat Adams zich opnieuw begeleiden door The Cardinals, met gitarist Neal Casal en pedal steel speler Jon Graboff. Zij laten Adams schitteren in twaalf intense, melancholieke en compacte countryrocksongs, waarbij opvalt dat de helft van de nummers zelfs niet boven de drie minuten komt. Maar het zijn prachtige liedjes: Born into a light, Go easy, Fix it, Like yesterday, Natural ghost en Sink ships zijn geweldige rocknummers waarin Adams als zanger excelleert. De pure schoonheid laat zich gelden in de intense afsluiter 'Stop', waarin Adams' gebroken stem, strijkers en een jankende pedal steel Cardinology naar een verstild einde brengen.
Ryan Adams is zonder meer in vorm. Hij klinkt vitaal en gefocust en heeft en passant een van de beste albums uit zijn carrière afgeleverd.
Bron: Platomania
'Rest now, weary head! You will get well soon' is een wonder van huisvlijt van Get Well Soon, een eenmansonderneming van de in de Berlijn woonachtige Konstantin Gropper.
Dat hij dit album grotendeels in zijn huiskamer heeft opgenomen is bijna niet voor te stellen. Het even professionele als inventieve geluid is de passende verpakking van een verrassende plaat, die alle kanten uitwaaiert: van desperate neo-Americana à la Bright Eyes (Christmas in adventure parks) via de onderkoelde indiefunk van de Fun Lovin' Criminals (If this hat is missing I have gone hunting) tot de opmerkelijke Underworld-cover 'Born Slippy Nuxx'.
Bron: Oor
De CD zweeft ergens tussen soul en hip hop en brengt met zeventien nummers ook wat reggae, Franse chanson en Afrikaanse muziek in de huiskamer. De kracht van 'Hotel Impala' zit in de manier waarop Baloji zijn levensverhaal, van Lubumbashi naar Luik en van Luik naar Gent, een muzikale verpakking heeft gegeven. Het album bevat een aantal originele en erg goed uitgewerkte muzikale ideeën die de normale structuur van doordeweekse hiphop overstijgen.
Bronnen : http://damusic.be en http://www.cuttingedge.be
Nada Surf. Lucky
‘Lucky', de titel van de vijfde plaat van Nada Surf, is zowel letterlijk als ironisch op te vatten.
Veel liedjes gaan over rusteloosheid, verlangen en ontbreken van liefde. Dit wordt muzikaal gecompenseerd door de opgewekte sound van gitarist Matthew Caws, bassist Daniel Lorca en drummer Ira Elliott. Net als op de vorige twee albums ‘Let Go' en ‘The Weight Is A Gift' is het niveau van de liedjes erg hoog. In ‘Beautiful beat' zingt Matthew Caws dat liefde in het verschiet ligt, muzikaal wordt er al troost geboden. Nog meer zalvend klinkt het in ‘Whose authority'. Een bezoek aan een Romeins graf inspireerde de groep tot ‘See these bones', een opgewekt nummer met als boodschap dat je maar beter iets kunt maken van het leven.
Nada Surf blijkt een band die zichzelf gelukkig mag prijzen.
Op ‘Lucky' krijgt de band hulp van Ben Gibbard van bevriende band Death Cab For Cutie, van leden van Long Winters, Harvey Danger en Calexico en van Ed Harcourt.
Bron : Platomania
Een paar veelbelovende singles gingen het album ‘Antidotes' vooraf. Een optreden bij Jools Holland deed de rest. De hysterische single ‘Balloons' is aanstekelijk opgefokt en doet naar meer verlangen. Foals weet hit na hit te schrijven, want iedere track die volgt is even catchy en kan zo op single. De band heeft in Yannis Philippakis een zanger die ergens tussen David Byrne en Alex Kapranos zweeft. De dancerock die het vijftal maakt heeft als basis een funky ritmesectie die wordt aangevuld met hoge, freaky gitaarpartijen en tachtiger jaren synthesizers.
Bron: Platomania
Soul
Swamp Dogg, geboren Jerry Williams Jr., werkte als songwriter en producer zeer succesvol samen met The Commodores, Doris Duke, Gene Pitney, Z.Z. Hill, Gary U.S. Bonds, The Drifters, Bobby Blue Bland, Wilson Pickett plus nog een indrukwekkend lange lijst met grote namen.Hij is één van de wonderlijkste fenomenen uit de soulmuziek. Op deze CD horen we alles wat soulmuziek zo bijzonder maakt, maar het zijn Sandra Phillips en Bette Williams die de show stelen.
Bronnen www.surinamstars.com en www.velvetmusic.nl
